بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محّمد و آله الطاهرين و لعنة الله على اعدائهم اجمعين من الآن الى قيام يوم الدين و لا حول و لا قوّة الا باللّه العلىّ العظيم قال الله الحكيم فى كتابه الكريم : « وَ لَوْ لا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَ رَحْمَتُهُ لَهَمَّتْ طائِفَةٌ مِنْهُمْ أَنْ يُضِلُّوكَ وَ ما يُضِلُّونَ إِلَّا أَنْفُسَهُمْ وَ ما يَضُرُّونَكَ مِنْ شَيْءٍ وَ أَنْزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ ما لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيماً » « 1 » قوّهء عصمت در معصومين در همه حال حاكم بر وجود آنان است قوّهء عصمت در انبياء و ائمّه عليهم السّلام يك موهبت الهى است ، و نوعى از معرفت و حالت قلبى آنان است كه مانند ساير علوم بشرى نيست و هيچ‌گاه مغلوب و مقهور قواى شعوريّه و احساسات نخواهد شد . و در هيچ وقت حتّى يك لحظه در بيدارى و در خواب در حال يسر و عسر و در مواقع رخاء و شدّت ، مقهور و منكوب واردات طبيعيّه و خيالات خسيسهء ماديّه نشده ، پيوسته چون خورشيدى درخشان در دل تابش نموده ، و نقاط سياه و تاريك را از روزنه و زاويه‌هاى دل بيرون كرده است . اين نوع علم نه تنها خود مغلوب قواى شعوريّه نمىگردد ، و منكوب طغيان احساسات نمىشود ، بلكه تمام قوا و احساسات را در زير سيطره و مِهميز خود در آورده ، و آنها را استخدام نموده ، از آن به‌نفع مصالح خويش كار مىكشد ، و به امر و

--> ( 1 ) سوره نساء : 4 - آيه 113